واژه جو

مکبح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مکبح . [ م ُ ک َب ْ ب َ ] (ع ص ) بلند و مکبر و گویند انه لمکبح ؛ ای شامخ . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). شامخ و عالی . مُکبَح . (از اقرب الموارد).

مکبح . [ م ُ ب َ ] (ع ص ) رجوع به ماده ٔ قبل شود.

معنی مکبح | واژه جو