مکاهنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکاهنة. [ م ُ هََ ن َ ] (ع مص ) با هم یاری دادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ عطا کردن بی پاداش و میل با هم کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). عطاکردن به یکدیگر با میل و بی پاداش . (ناظم الاطباء).