مکانیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- شاخهای از علم فیزیک که موضوع آن بررسی انرژی و نیرو و تأثیر آنها بر اجسام است.<BR>۲- ماشینی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- شاخهای از علم فیزیک که موضوع آن بررسی انرژی و نیرو و تأثیر آنها بر اجسام است. ۲- ماشینی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکانیک . [ م ِ ] (فرانسوی، اِ) شاخه ای از علم فیزیک است که خواص اجسام مادی را در برابر اثر نیرو مطالعه می کند. (فرهنگ اصطلاحات علمی ). علم حیل . منجانیقون . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). علم حرکات و شناسایی توازن و تعادل بین نیروها و به کار بردن قوانین آنها. (فرهنگ فارسی معین ).
مترادف و متضاد واژهدان
میکانیک، مکانیستن، تعمیرکار اتومبیل و ماشین علمبررسی نیرو و انرژی و حرکت
واژگان فارسی سره واژهدان
بسته کار
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی