مکانس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مکانس . [ م َ ن ِ ] (ع اِ) ج ِ مکنَسة. (دهار) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به مکنسة شود. ◄ ج ِ مکنس . (ناظم الاطباء). رجوع به مکنس شود.