مکانة

مکانة. [ م َ ن َ ] (ع اِ) (از «ک ون ») جایگاه . مکان . ج، مکانات . (مهذب الاسماء). جایگاه . مکان . (منتهی الارب ). مکان و جای و جایگاه . (ناظم الاطباء). موضع. (اقرب الموارد). ◄ پایگاه و منزلت .(منتهی الارب ). منزلت . (اقرب الموارد). ◄ نیت و آهنگ و گویند مضیت مکانتی ؛ ای لطیئتی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آهنگ و نیت . (آنندراج ).

مکانة. [ م َ ن َ ] (ع مص ) (از «م ک ن ») مرتبه یافتن نزدیک امیر و برپای ماندن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). بزرگ شدن نزد سلطان و رفعت یافتن و دارای منزلت گشتن . (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) مرتبه و وقار نزد پادشاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). منزلت پیش ملک یا امیر و گویند لفلان عندالسلطان مکانة؛ ای منزلة. ج، مکانات . (از اقرب الموارد). ◄ (اِمص ) نرمی و آهستگی . مکینة. (منتهی الارب ).نرمی و آهستگی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).