مِرْصاد

جَهَنَّمَ کَانَتْ مِرْصاداً «مِرْصاد» اسم مکان است به معناى جایگاهى که در آن کمین مى کنند، «راغب» در «مفردات» مى گوید: «مرصد» (بر وزن مرقد) و «مرصاد» هر دو یک معنا دارند، با این تفاوت که «مرصاد» به مکانى گفته مى شود که مخصوص کمین است. بعضى نیز گفته اند: «صیغه مبالغه» است، به معناى کسى که بسیار کمین مى کند، مانند «معمار» که به معناى شخصى است که بسیار عمران و آبادى مى کند. البته، معناى اول هم مشهورتر است و هم مناسب تر.(41)