مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۳۲۱۳

املا قدح البقا ندیمی! من خمره دنک القدیم صحیح المی و داو سقمی من غمزه لحظک السقیم للعشق ظعنت یا مقیما والظاعن طالب المقیم قد قیل بمن یراک یوما بشراک بغیهه النعیم لایدرک عادلی بعقل فواره عشقی القدیم قدامک روضةالمعالی ایاک سعاد! ان تقیمی هل اغد سعاد ذات یوم سکران بذلک الحریم تبریز و شمس و دین مولی ذوالبهجه والید الکریم