مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۳۲۰۷

قد اسکرنی ربی من قهوه مد راری واستغرقنی الساقی من نائله‌الجاری یا قهوه اجلالی، یا دافع بلبالی ما جئت هنا الا کی تکشف اسراری قد کلفنی عشقی، الصبوه لا تشفی اصعدت به عمری، ادرکت به ثاری سقیا لک یا ساقی، من نائلک الباقی لا تسر الی صدری، انی لک یا ساری فزنا بمطایاکم جدنا بعطایاکم من اسعد یلقاکم لا یلدغه ضاری ذاالحال حوالینا و انشق به عینا لا زال لنا زینا من حله انواری یا سمعی و یا شمعی یا سکری و یا شکری یا راحی و یا روحی من غیرک اغیاری