واژه جو

مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۰۰۴

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان برکش آن تیغ چو پولاد و بزن بر سرشان چون ملک ساخته خود را به پر و بال دروغ همه دیوند که ابلیس بود مهترشان همه قلبند و سیه چون بزنی بر سر سنگ هین چرا غره شدستی تو به سیم و زرشان

معنی مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۰۰۴ | واژه جو