واژه جو

مهزلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مهزلة. [ م َ زَ ل َ ] (ع اِ) واحد مهازل، یعنی خشکسالیها و زمینهای خشک . (از اقرب الموارد).

مهزلة. [ م ُ زِ ل َ ] (ع ص ) تأنیث مهزل . لاغرکننده . و یقال : ان له (لقیقهن ) قوة مهزلة للسمان اذا شرب منه وزن اربع دوانق . (ابن البیطار).

معنی مهزلة | واژه جو