مهرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرع . [ م ُ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از اهراع . لرزنده از خشم یا از ضعف و یا از ترس و تب . (از منتهی الارب ). رجوع به اهراع شود. ◄ (اِ) شیر بیشه . اسد. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرع . [ م ُ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از اهراع . لرزنده از خشم یا از ضعف و یا از ترس و تب . (از منتهی الارب ). رجوع به اهراع شود. ◄ (اِ) شیر بیشه . اسد. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).