مهتلس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مهتلس . [ م ُ ت َ ل َ ] (ع ص ) بیخرد. عقل رفته . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به اهتلاس شود.