منفغر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

منفغر. [ م ُ ف َ غ ِ ] (ع ص ) دهان گشاده . ◄ غنچه ٔ شکفته . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به انفغار شود.