منعلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منعلة. [ م َع َ ل َ ] (ع ص، اِ) زمین درشت . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به مَنعَل شود.
منعلة. [م ُ ن َع ْ ع َ ل َ ] (ع ص ) ودیة منعلة؛ نهال ازبیخ برکنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).