منصور با

منصور با. [ م َ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) یعقوب بن یوسف بن عبدالمؤمن الکومی، مکنی به ابویوسف و معروف به منصور مؤمنی (٥٥٤-٥٩٥ هَ . ق .) از ملوک سلسله ٔ مؤمنیه در مغرب اقصی است . پس از وفات پدر به سال ٥٨٠ به امارت رسید. (از اعلام زرکلی ج ٣ ص ١١٧٠). رجوع به همین مأخذ شود.

منصور با. [ م َ رُ بِل ْ لاه ] (اِخ ) (الَ ...) قاسم بن محمدبن علی، از سلاله ٔ الهادی الی الحق، صاحب یمن (متوفی به سال ١٠٢٩ هَ . ق .) از ائمه ٔ زیدیه است . در صنعا ولادت و نشأت یافت . در سال ١٠١٦ مردم با او بیعت کردند و او فرستادگانی به قبایل مختلف گسیل کرد و کارش بالا گرفت و نایب السلطنه ٔ دولت عثمانی را در یمن کشت و بر تمامی ارض یمن مستولی شد و سرانجام در شهارة درگذشت . (از الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٨٦).