منصفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ ص فِ) [ ع. منصفة. ] (اِفا.) مؤنث منصف. ؛ هیئت ~ در بعضی جرایم گروهی به تعداد معین از افراد عادی طبق قانون در دادگاه شرکت میکنند و پس از ختم دادرسی با هیئت دادرسان به مشاوره میپردازند و نظر خود را اظهار میکنند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ ص فِ) [ ع. منصفة. ] (اِفا.) مؤنث منصف. ؛ هیئت ~ در بعضی جرایم گروهی به تعداد معین از افراد عادی طبق قانون در دادگاه شرکت میکنند و پس از ختم دادرسی با هیئت دادرسان به مشاوره میپردازند و نظر خود را اظهار میکنند.<br>