منش فش

منش فش . [ م َ ن ِ ف َ ] (ص مرکب ) این کلمه در بیتی از شاهنامه ٔ فردوسی چ بروخیم و بعضی از نسخ ولف آمده و در فهرست ولف به تقریب چنین معنی شده : «ظاهراً به معنی متکبر و مغرور» ولی در شاهنامه ٔ چ دبیرسیاقی ج ٥ ص ٢٣٦٥ «ارمنی فش » و در چ روسیه ج ٩ ص ٧٣ «منی فش »آمده است : ز دست یکی بدکنش بنده ای پلید و منش فش پرستنده ای . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ٩ ص ٢٧٣٨).