منسوج باف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منسوج باف . [ م َ ] (نف مرکب ) بافنده . نساج . پارچه باف : چه خوش گفت شاگرد منسوج باف چو عنقا برآورد و پیل و زراف . سعدی (بوستان ). رجوع به منسوج شود. ◄ زری باف . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منسوج باف . [ م َ ] (نف مرکب ) بافنده . نساج . پارچه باف : چه خوش گفت شاگرد منسوج باف چو عنقا برآورد و پیل و زراف . سعدی (بوستان ). رجوع به منسوج شود. ◄ زری باف . (ناظم الاطباء).