منسحق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منسحق . [ م ُ س َ ح ِ ] (ع ص ) دمع منسحق ؛ اشک روان . ج، مساحیق . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ سوده شونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). سوده شده و گردشده و غبارشده . (ناظم الاطباء).