مندا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مندا. [ م ُ ] (اِخ ) موندا. یکی از شهرهای باستانی اسپانی که در ایالت بتیک واقع است و در سال ٤٥ پس از میلاد سزار در این جا بر پسران و صاحبمنصبان پومپه فائق آمد و بعدها اظهار داشت که در نبردها همیشه برای پیروزی می جنگیده ولی در این جنگ برای حفظ جان خود نبرد می کرده است . (از لاروس ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه