منت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ نَّ) [ ع. منة ] (اِ.)<BR>۱- احسان، نیکویی.<BR>۲- نیکویی و احسان دربارة کسی را به رخش کشیدن. ج. منن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ نَّ) [ ع. منة ] (اِ.)<BR>۱- احسان، نیکویی.<BR>۲- نیکویی و احسان دربارة کسی را به رخش کشیدن. ج. منن.<br>