منبث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منبث . [ مُم ْ ب َث ث ] (ع ص ) بیهوش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ پراکنده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : فکانت هباء منبثاً. (قرآن ٦/٥٦).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منبث . [ مُم ْ ب َث ث ] (ع ص ) بیهوش . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ پراکنده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : فکانت هباء منبثاً. (قرآن ٦/٥٦).