مناقفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناقفة. [ م ُ ق َ ف َ ] (ع مص ) دماغ کسی شکستن . نقاف . (تاج المصادر بیهقی ). شمشیربر سر یکدیگر زدن و یکدیگر را سر شکستن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شمشیر بر سر یکدیگر زدن و گویند: فیها مناقفة و نقاف . (از اقرب الموارد).