منافر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- داوری کننده با دیگری در حسب و نسب.<BR>۲- افتخار کننده.<BR>۳- در فارسی: رماننده، نافر؛ مق. ملائم.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ فِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- داوری کننده با دیگری در حسب و نسب.<BR>۲- افتخار کننده.<BR>۳- در فارسی: رماننده، نافر؛ مق. ملائم.<br>