مناصرت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مناصرت . [ م ُ ص َ / ص ِ رَ ] (از ع، اِمص ) یاریگری مر همدیگر را. (ناظم الاطباء). رجوع به مناصرة شود.