ممعول

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممعول . [ م َ ] (ع ص ) حمار ممعول ؛ خر خصی کرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). خر اخته کرده . (ناظم الاطباء).