ممرن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممرن . [ م ُ م َرْ رَ ] (ع ص ) سخت روی . یقال : انه لممرن الوجه . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).