ممرغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ممرغ . [ م ُ م َرْ رِ ] (ع ص ) ستور در خاک غلتنده . (ناظم الاطباء). مراغه کننده . ◄ در خاک غلطاننده ستور را. (آنندراج ).