ملیبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملیبه . [ م ِ ب ِ ] (اِخ ) در اساطیر یونان دختر اقیانوس که با «پلاسگوس » زناشوئی کرد و «لیکون » را زائید. (از لاروس بزرگ ).
ملیبه . [ م ِ ب ِ ] (اِخ ) سیاره ای کوچک به شماره ٔ ١٣٧ که بوسیله ٔ «پالیزا» در سال ١٨٧٤ م . کشف گردید. (از لاروس بزرگ ).
ملیبه . [ م ِ ب ِ ] (اِخ ) در اساطیر یونان یکی از دختران «نیوبه » است که مانند خواهرش «امیکلا» بوسیله ٔ «ارتمیس » از آسیب و آزار مصون ماند. (از لاروس بزرگ ).