واژه جو

ملک پرست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ملک پرست . [ م َ ل ِ پ َ رَ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ ملک . دوستار شاه : زین روی باغ صف ِّ بتان ملک پرست زآن روی صف ِّ رودزنان غزلسرای . فرخی .

معنی ملک پرست | واژه جو