ملعقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ عَ قَ) [ ع. ملعقة ] (اِ.)<BR>۱- آلتی که بدان طعام چشند و تناول کنند، قاشق، چمچه.<BR>۲- قاشق بزرگ که به وسیلة آن غذا را از دیک بیرون آورند و در ظرف ریزند.<BR>۳- واحد وزن از معجونات و از عسل معادل چهار مثقال و از داروها به قدر یک مثقال. ج. ملاعق.<br>