مقتعل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقتعل . [ م ُ ت َ ع َ ] (ع ص ) تیر نیکو ناتراشیده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).