مقتحی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مقتحی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) مال گیرنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اقتحاء شود.