مقبس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقبس . [ م َ ب ِ ] (ع اِ) موضع مقباس و آن هیزمی است که آتش افروخته شده باشد. ج، مقابس . (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).
مقبس . [ م ُ ب ِ ] (ع ص ) آن که آتش می خواهد از کسی . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مقبس . [ م َ ب ِ ] (ع اِ) موضع مقباس و آن هیزمی است که آتش افروخته شده باشد. ج، مقابس . (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).
مقبس . [ م ُ ب ِ ] (ع ص ) آن که آتش می خواهد از کسی . (ناظم الاطباء).