مفرد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(مُ رَ) [ ع. ] (اِ. ص.) ۱- تنها، یکه. ۲- ساده، مجرد. ۳- جدا، جداگانه. ۴- مستقل، علی حده. ۵- بنده، فرمانبردار. ۶- دلاور، یگانه. ۷- در دستور کلمه ایست که بر یکی دلالت کند، یکی. مق جمع. ج. مفردات.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بسیط، ساده تنها، فرد، طاق، واحد، یکتا، یکه ≠ مرکب، جمع جدا، جداگانه، مستقل