معنی پذیر

معنی پذیر. [ م َ پ َ ] (نف مرکب ) پذیرنده ٔ معنی . معنی دار. بامعنی . ◄ دریابنده ٔ حقیقت . که حقیقت را ادراک کند و بپذیرد : به جان است در من به فضل خدای هم آن فهم و آن طبع معنی پذیر. ناصرخسرو. در دو هنرنامه ٔ این نه دبیر نیست یکی صورت معنی پذیر. نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی