معنی آفرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معنی آفرین . [ م َ ف َ ] (نف مرکب ) آفریننده ٔ معنی . مبدع معنی . آنکه معانی بکر و عالی ابداع کند : شرق و غرب اتفاق کرد بر آنک مبدع و معنی آفرین باشم . خاقانی . طبع معنی آفرینت درفشانی می کند آفرین وحشی به طبع درفشانت آفرین . وحشی .