واژه جو

معنق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معنق . [ م ُ ن ِ ] (ع ص ) زمین درشت و بلند که گرداگردش زمین نرم باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ج، معانیق . (اقرب الموارد). ◄ تندرو. ج، معنقون، معانیق . (از اقرب الموارد).

معنی معنق | واژه جو