معنجد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

معنجد. [ م ُ ع َ ج َ ] (ع ص ) تیزخشم . غضبناک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).