معق

معق . [ م َ / م َ ع َ / م ُ ع ُ ] (ع اِ) مَغ. ج، امعاق . جج، اماعق، اماعیق . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). مغ و ژرف و عمق . (ناظم الاطباء). مقلوب عمق است . ج، امعاق، اماعق، اماعیق . (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). ◄ کرانه ٔ دشت دور و دراز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دوری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معق . [ م ُ ع ِق ق ] (ع ص ) مادیان باردار، لغتی است ردی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

معق . [ م َ / م ُ ] (ع اِ) زمین بی گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).