معط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معط. [ م َ ] (ع مص ) بچه انداختن زن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تیز دادن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دیر داشتن حق کسی را. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دراز کشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دراز کشیدن چیزی را. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شمشیر از نیام برکشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گائیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).مجامعت کردن با زن . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ موی برکندن . (تاج المصادر بیهقی ). برکندن موی .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). برکندن مو یا پر را. (از اقرب الموارد). ◄ بی موی شدن اندام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
معط. [ م َ ع َ ] (ع مص ) پلید گردیدن گرگ و بسیار دها وخبث شدن و یا کم و ریخته شدن موی آن . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
معط. [ م َ ع ِ ] (ع ص ) گرگ موی ریخته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گرگ موی ریخته و یا کم موی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).