معصوم تبریزی

معصوم تبریزی . [ م َ م ِ ت َ ] (اِخ ) از شاعران معاصر صاحب تذکره ٔ نصرآبادی (قرن یازدهم ) است و جد او حاجی باقر دراز تبریزی از تجار معروف بود. وی گاهگاهی به سفر هند می رفت . از اوست : ساغر می چون به کف می گیرد آن ماه تمام هاله می افتد به گرد عارضش از خط جام بس که گردیده ست در گلشن فضای عیش تنگ می شود آزاد هر مرغی که می افتد به دام . (از تذکره ٔ نصرآبادی ج ١ ص ١٣٥). ورجوع به صبح گلشن ص ٤٣٠ شود.