معصوم اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
معصوم اصفهانی . [ م َ م ِ اِ ف َ ] (اِخ ) از فضلای زمان شاه صفی بودو در نظم و نثر دست داشت و به فرمان شاه صفی به تألیف تاریخی مشتمل بر وقایع ایام سلطنت وی مأمور شد، ابتدا مشرف اصطبل شاهی بود و سپس به وزارت قراباغ منصوب گردید و در همانجا درگذشت . این رباعی از اوست : بس پرده شناسان که در این گنبد راز رفتند و ز هیچکس نیامد آواز کس نیست که خوان عیشی آماده کند این نعمت نغمه ماند در کاسه ٔ ساز. (از تذکره ٔ نصرآبادی ج ١ ص ٧٧).