معابد

معابد. [ م َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ مَعبَد. (ناظم الاطباء). ج ِ معبد، به معنی عبادتخانه های کفار. (غیاث ) (آنندراج ). عبادتگاهها. پرستشگاهها : و دیگر نواحی از آن دیار بستد و معابد و بیع و کنشتهای ایشان خراب کرد و بجای آن مساجد بنیاد نهاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٤٠).به تقلید اسلاف در آن معابد نیازمند شده . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٤١٤). و اضعاف آن بر عمارت مساجد و معابد و اربطه و مدارس و قناطر و مصانع و مزارات متبرک و بقاع خیر صرف کرده است . (المعجم چ دانشگاه ص ١٥). کلیسا و معابد ایشان که از سنگ برافراخته بودند با خاک برابر افتاد. (ظفرنامه ٔ یزدی ). و رجوع به معبد شود. ◄ ج ِ عبد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جمعالجمع عبد. (اقرب الموارد).