مطیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطیف . [ م ُ ] (ع ص ) آنکه احاطه می کند و گرداگرد چیزی را میگیرد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). - مطیف به ؛ آنچه گرد آن طواف کنند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطیف . [ م ُ ] (ع ص ) آنکه احاطه می کند و گرداگرد چیزی را میگیرد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). - مطیف به ؛ آنچه گرد آن طواف کنند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).