مطمع
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ مَ) [ ع. ] (اِ.) هرچیز که در آن طمع کنند. ج. مطامع.
(مُ مِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آن که دیگری را به طمع میافکند، آزمند گرداننده. ۲- دارای طمع.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مَ مَ) [ ع. ] (اِ.) هرچیز که در آن طمع کنند. ج. مطامع.
(مُ مِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آن که دیگری را به طمع میافکند، آزمند گرداننده. ۲- دارای طمع.