مطراکنان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطراکنان . [ م ُ طَرْ را ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) در حال تازه ساختن و به جلوه و صفا درآوردن چیزی را : ای شده از دست تو، حله ٔ دل شاخ شاخ هم تو مطراکنان پوشش ایوان او. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مطراکنان . [ م ُ طَرْ را ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) در حال تازه ساختن و به جلوه و صفا درآوردن چیزی را : ای شده از دست تو، حله ٔ دل شاخ شاخ هم تو مطراکنان پوشش ایوان او. خاقانی .