واژه جو

مطراب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مطراب . [ م ِ ] (ع ص ) رجل مطراب ؛ مرد طربناک . مطرابة مثله . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). امراءة مطراب ؛زن طربناک . و کذلک امراءة مطرابة. (ناظم الاطباء).

معنی مطراب | واژه جو