مطخرر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مطخرر. [ م ُ طَ رَ ] (ع ص ) سست و ناتوان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط).