مطاع/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(مُ) [ ع. ] (اِمف.) اطاعت شده، در خور اطاعت، کسی که از او فرمان برداری و اطاعت کنند.<br>مترادفها و واژههای مرتبطاطاعتشده ≠ مطیعفرمانرواواژه قبلی: مطاردتواژه بعدی: مطاف